
Mijn naam is Seun Steenken (24). Ik studeer aan de Universiteit Utrecht en ben een van de oprichters van de jongerenstichting The Next Way. Ik ben geboren in Nigeria en groeide op in een Nederlands, wit gezin. Al vanaf jonge leeftijd beweeg ik me tussen verschillende werelden: ik maakte zowel een financieel stabiele als een moeilijke situatie mee en doorliep vanaf het mbo alle onderwijslagen. Deze ervaringen lieten me inzien dat, hoewel Nederland een klein en dichtbevolkt land is en de traditionele verzuiling grotendeels verdwenen lijkt, veel mensen nog steeds niet met elkaar verbonden zijn.
Vooroordelen en aannames kunnen echt contact belemmeren. Ik weet hoe lastig het kan zijn om mee te doen als je door de maatschappij als ‘verliezer’ te wordt bestempeld. Om dit te doorbreken verdiepte ik me in de totstandkoming van beleid, de oorzaken van maatschappelijke scheidslijnen en de manieren waarop deze kunnen worden overbrugd. Van bestuurslid bij de Nationale Jeugdraad en het oprichten van een lokale jongerenstichting tot mijn studie bestuurs- en organisatiewetenschap en werk als beleidsmedewerker, ik wil ervaring en beleid met elkaar verbinden. Via projecten, initiatieven en spoken word-voordrachten help ik om de muren tussen groepen te doorbreken.


Muren doorbreken tussen generaties, culturen en opleidingsachtergronden is waar ik voor sta. Als we elkaar beter leren begrijpen geloof ik dat we plek kunnen creëren voor iedereen. Door mijn ervaringen in verschillende leefwerelden weet ik bruggen te bouwen en bij te dragen aan een solidaire samenleving.

Om elkaar echt te begrijpen, moeten we het gesprek aangaan. Juist de onderwerpen die er het meest toe doen, blijken vaak het moeilijkst bespreekbaar.
Met spokenword en spreken zoek ik naar vormen die complexe en gevoelige vraagstukken toegankelijk maken zodat ze niet alleen gehoord, maar ook gevoeld en begrepen worden.

Niet iedereen heeft toegang tot inspirerende rolmodellen. In de media raken positieve stemmen vaak ondergesneeuwd. De luidste stemmen krijgen de meeste aandacht, terwijl deze niet aansluiten op de dagelijkse realiteit.
Door middel van mijn maatschappelijke projecten en platform doorbreek ik dat patroon. Ik geef ruimte aan eerlijke, positieve en realistische verhalen, zodat meer mensen zich herkennen, steun vinden en de kans krijgen om te groeien.

“Er is grote weerstand tegen verbinding, vooral bij mensen met wie het grotendeels goed gaat”

“Op de mat zijn de allemaal gelijk”

“Als burgemeester heb je de droom om jouw gemeente mooier te maken. Wij jongeren hebben die droom ook. En daarom moeten jongeren op lokaal niveau betrokken worden.”